Mooi dood is niet lelijk: de ontknoping

Deze diashow vereist JavaScript.

Het is gelukt: de gedroogde bloemetjes zitten lekker artistiekerig te zijn in hun dubbelglazige frames! Zo blijft de zomer van 2017 deze winter een beetje in ons huis.

Een paar weken geleden vertelde ik over mijn worstelingen met het drogen van bloemetjes. Ook vroeg ik om tips over hoe ik die kan inlijsten in dubbel glas. Bedankt voor al jullie reacties! En wat bleek? 

Ik heb een trend gemist!

Niks opmerkelijks in mijn geval. Het zou juist opmerkelijk zijn als ik een trend wel had meegekregen. Ik hoorde van verschillende modebewuste mensen dat er net een item over het inlijsten van gedroogde bloemen op vtwonen was geweest. Ik dacht dat dat een woonblaadje was, maar het blijkt dus ook een tv-programma te zijn. Hoe dan ook, vtwonen schijnt altijd wel bij te zijn qua trends. Dus die frames zijn overal in allerlei varianten te koop! Ook bij de Hoogeveensche woon- en klusboulevard: Kwantum, Leenbakker, Jysk, Karwei. Denk ik origineel te zijn, ben ik dus gewoon weer heel erg mainstream.

De nieuwe Home

Over mainstream gesproken… misschien zijn ingelijste droogbloemen wel de nieuwe ‘Home’. Je weet wel, die trend met teksten en spreuken op alles. Vooral veel home, life, friends, moments en regels over hoe we met elkaar om willen gaan in dit huis. Kan me niet voorstellen dat ik gedroogde bloemetjes over een jaar net zo jeukerig vind. Maar wie weet, misschien kom ik hier nog op terug.

A je to!

Ik probeer af en toe de handige man in huis uit te hangen en dat gaat niet zonder slag of stoot. Na uitgebreide instructies van manlief (er zijn dus verschillende boortjes voor verschillende ondergronden, weer wat geleerd) is het dan toch gelukt. Samen met zoontje Teun, meetlint en waterpas heb ik gaatjes geboord boven de trap en hier mooie messing haakjes in gedraaid. Blij met het resultaat!

 

Eerdere blogs:

 

Oh, Maai…

Wat vind jij de lekkerste geur?

  • Versgebakken appeltaart
  • Verse koffie
  • Vers gemaaid gras

Grote kans dat het iets vers is in ieder geval. Ik ga voor gemaaid gras. Vermengd met benzinedamp. De ultieme geurenmelange!

Daar zit een luchtje aan

Ik maak mezelf graag wijs dat ik gemaaid gras lekker vind ruiken, omdat het natuur is. Onzin natuurlijk, er zijn weinig dingen zo tegennatuurlijk als een strak gazonnetje aanleggen en dat netjes twee keer per week maaien. Het heeft meer wat controlfreakerigs. Weinig landen waarin alles zo netjes aangeharkt en gemaaid wordt als in ons kikkerlandje.

Een geur vol herinnering

De echte verklaring voor geuren die je voorkeur hebben, zou ergens anders liggen: de associatie van een lekkere geur met een bepaalde plezierige herinnering. Je hebt het vast weleens meegemaakt: je loopt ergens en ineens roept een bepaalde geur een goed gevoel of mooie herinnering op. Gemaaid gras hoort bij lange zomers, altijd zon, buiten spelen, klimmen op strobalen en springen in een berg hooi.

Er zijn natuurlijk ook redelijk universele populaire geuren. Sinaasappelgeur zou bewezen stressverlagend zijn. En wie houdt er nu niet van de geur van versgebakken brood van de bakker om de hoek en de heerlijke lavendelgeur op dat gezellige Franse marktje?

No stress

Dus denk eens aan het opsnuiven van een lekker geurtje om te ontspannen. En grijp je net mis op zoek naar een stressverlagende sinaasappel? Geen stress, je hebt vast nog wel een beetje kaneel, een stukje chocola of een persoonlijke lievelingsgeur.

Ik slinger de grasmaaier maar weer eens aan, nu het nog een klein beetje wil groeien. Lekker therapeutisch een klein uurtje achter de maaier lopen in een walm van benzine, heerlijk. En dan proberen ontspannen te blijven als de benzine toevallig net op het verste punt weer eens op blijkt te zijn. En niet jaloers te zijn op de buurman die niet twee keer per week een uur achter de grasmaaier hoeft aan te lopen. Ach ja, het gras bij de buren…

 

Eerdere blogs:
Mooi dood is niet lelijk
Billenkoek; heerlijk!
Ménage à trois

Mooi dood is niet lelijk

 

Zo’n half jaar geleden heb ik me uitgebreid verdiept in het beroep van uitvaartverzorger. Lijkt me mooi en zinvol werk.

Maar daar wil ik het nu niet over hebben. De herfst is wat mij betreft iets te snel ingetreden, dus heb ik bloemetjes gedroogd. Toch nog een beetje de zomer bewaren. In dode vorm. Mijn doel: beetje semi-kunstzinnig een doorzichtig frame maken met gedroogde bloemen ertussen. Het zag er zo leuk uit op Pinterest. En makkelijk.

Ik had het kunnen weten. De kijk-mij-eens-een-goede-moeder-zijn-traktaties die ik van Pinterest probeer na te maken, worden ook nooit zo als op de plaatjes. En er staat nooit bij dat je er tot diep in de nacht mee bezig bent.

Dus daar ging ik weer. Een beetje gegeneerd liep ik met een vergiet langs de straat om daar gras en bloemetjes in te doen. Mezelf accepteren als geitenwollensok is nog een lang proces. Vervolgens een dik Libelle Tuin&Zo-magazine gepakt (is dat toch nog ergens goed voor) en samen met zoon Teun de bloemetjes tussen de bladzijden gedaan. Massaproductie, want ik houd van efficiency. Twee grindtegels uit de tuin gehaald, ondanks de altijd aanwezige dreiging van pissebedden. Boek in de voorhal, tegels erop.

En dan wachten… droogbloem1
Vier weken om het goed te drogen! Duurt lang! Gisteren na twee weken was het welletjes. De spanning werd me te groot. Veel bloemen waren helemaal vastgeplakt. Volledig één geworden met hun bladzijde. Kaasschaaf erbij, hielp ook niet. Die gaan er nooit meer uit. Moeten samen met de Libelle alsnog de recycling in. Zonde. Twee weken klemgezeten voor niets. Voor niets abrupt door mij uit hun bloemenleventjes weggerukt. En ik heb onnodig lang voor gek gelopen met mijn vergiet.

#DTV: iemand tips??

Gelukkig zijn er ook nog heel wat bloemen wel gelukt, dus ik kan mijn project voortzetten. Maar nu het volgende probleem: hoe kom ik aan een mooie lijst met aan twee zijden glas, die ik ook nog kan ophangen? Daarom mijn #dtv: wie heeft er tips??

Met als voorwaarden:

  • Het kost geen 55 euro voor een formaatje A3
  • Ik wil het wel zelf maken, maar er geen avonden mee bezig zijn. Twee glasplaten heb ik zo gesneden, maar weet iemand hoe ik aan hout/ander materiaal kom om te gebruiken als lijst voor 2 glasplaten?

Bedankt voor de tips!

Deze diashow vereist JavaScript.

 

Lees ook:

 

Billenkoek; heerlijk!

Eureka! Dit moet even vastgelegd worden. Ik sliep bijna, maar ben ineens klaarwakker. Ik tast naar het lampeknopje en pak mijn iPhone van het nachtkastje. Ik open mijn notities. Bij ‘bedrijfsideeën’ noteer ik:

Billenkoek, stevig en toch zacht, zoet en goed gevuld.

Dát ga ik op de markt brengen, een banketlijn met ludieke namen en omschrijvingen. Ik voeg alvast wat andere banketideeën toe om uit te werken: moederkoek, kletskop, kaakje, krullenbol, bloembol en koekwaus.

Ideeën genoeg

Het is weer eens druk in mijn hoofd. Er staan inmiddels al meer dan 10 bedrijfsideeën in mijn lijstje. Variërend van een geniale verzorgingsapp tot het vermarkten van Drenthe voor trouwerijen tot een theetent aan de sluis met tosti’s en taart. Kortom: ideeën genoeg, maar verder dan dat kom ik niet.

Het valt vast tegen

Ben ik een dromer? Waarom lukt het andere mensen wel zo’n stap te zetten? Ik heb genoeg excuses: druk met gezin, druk met mijn werk, een prima baan, geen idee waar ik moet starten en waarschijnlijk is het toch niet rendabel. Excuses, want ik zou best mijn baan op kunnen zeggen en die tijd in een bedrijf kunnen stoppen. Waarschijnlijk ben ik gewoon bang dat het tegenvalt en dat het me niet lukt.

Vake be’j te bange…

…of zoals mijn muzikale held Daniel Lohues zingt ‘Angst is mar veur eben, spiet is veur altied’. Mooie Drentse waarheden, waar ik naar ga leven. Denk ik. Ik ben geen voorstander van billenkoek, maar een schop onder mijn kont zou misschien wel goed zijn. Ik leg mijn iPhone neer en ga er maar weer eens een nachtje over slapen.

Ménage à trois

Mijn wildste fantasie wordt werkelijkheid: hier sta ik dan op de camping, heerlijk te soppen met maar liefst twee aantrekkelijke mannen. Tenminste, dat zouden ze zijn onder normale omstandigheden. Maar dit zijn vaders. Luie ouders die op een Franse kindvriendelijke camping verblijven. Met onvoldoende fantasie en creativiteit om zelf iets met hun kinderen te ondernemen. Dat laten ze liever aan de animatiemeisjes over. Oh wacht, nu wordt het echt spannend, mijn buurman pakt een scherp mes.

De derde persoon

Ze staan allebei naar mij te kijken. “Misschien heeft de derde persoon bij de afwas er wel één.” Huh? Ikke? Dag dagdroom, focussen nu! Waar gaat het over? Mijn schaapachtige hoofd verraadt me blijkbaar. “Heb jij zo’n vouwwagen die zich met één druk op de knop volledig uitvouwt?” Hoezo? Zie ik er zo uit dan?? De derde persoon bij de afwas improviseert snel een antwoord. “Nee, maar ik bedacht me net wel dat er van die opblaasbare tenten-hype volgens mij niet veel terecht is gekomen”. Zo, even handig vermeden te vermelden dat ik met de giga-degelijke giga sleurhut van mijn ouders hier ben. Zo ijdel ben ik dan ook wel weer. We keuvelen gezellig verder over hoe dat dan werkt als zo’n opblaasding lek is en welke bakker uit het dorpje de lekkerste broodjes bakt.

Ik mekker niet

Ach ja, c’est la vie. Mijn vie tenminste. Hier geen carte blanche voor avances en affaires. De spanning in mijn leven manifesteert zich op een veel verfijnder niveau. Terug van de afwas ga ik de uitdaging aan alle kopjes en bordjes in het kastje te proppen zonder dat het er allemaal weer uitvalt. En dan volgt het hoogtepunt van de avond. Misschien wel van de hele vakantie. Ons kampeerstraatje krijgt de opdracht een schapengeluid na te doen. Want vanavond is het dierengeluidenspel. Twee uur lang laat ik mijn acteeraspiraties de vrije loop. Ik bèèè me de longen uit het lijf voor hele kuddes kinderen die voorbij komen. Met een nobel doel, want er valt nog veel te leren. Nee stadskindertjes, een geit zegt geen bèèè, die zegt mèèè! Zo draag ik weer wat bij aan de wereld. Om 22.00 uur neemt het geblaat op de camping eindelijk af en trekken wij een flesje wijn open. Niet spannend, wel ontspannend. En daar kwamen we voor. Santé!